Wiza

 

 

              ขอบคุณทุกท่าน ที่เข้ามาแวะ เยี่ยมชมและทักทายกัน 

        เราเริ่มงานที่โรงเรียนด้วยการเป็น student ambassader ช่วยงานโรงเรียน ช่วยงานฝ่าย student advisorซึ่งมี miki กับ stacey เจ้าหน้าที่ประจำอยู่  ทำอะไรบ้างน่ะเหรอ ก็เวลาที่มีนักเรียนมาติดต่อที่ออฟฟิศของเรา ไม่ว่าจะเป็นปรึกษาปัญหาเรื่องวีซ่า เรื่องเรียน จ่ายค่าเทอม ทำบัตรนักเรียน คือเรื่องเกี่ยวกับนักเรียนทั้งหมดจะมาที่นี่ ยกเว้นปัญหาเรื่องการย้ายชั้นเรียน จะต้องไปถามอีกแผนกนึงก็มามะรุมมะตุ้มที่ออฟฟิศเรา เราก็ช่วยๆเค้าไป ทั้งถ่ายรูป ทำบัตรให้นักเรียนใหม่ ช่วยนักเรียนเกี่ยวกับแบบฟอร์มต่างๆ สนุกดี ได้พูดอังกฤษตลอดเลย ว่างก็ต้องทำบัตรนักศึกษาให้เด็กนักเรียนใหม่  แต่งรูป จัดเอกสาร มีบ้างที่บางแผนกขอตัวไปทำ ทุกๆช่วงวันจันทร์ อังคาร จะวุ่นมากเพราะทั้งเด็กใหม่ เด็กเก่าเต็มไปหมด แต่นั่นแหละ เราได้ประโยชน์มากๆเลย ทั้งกับภาษาและความสนุกสนาน ยิ่งวันนี้เราได้รับคำชมจากหลายคนว่าทำงานดี เราล่ะเป็นปลื้มม ต้องพยามกว่านี้!! ต้องขอบคุณ "ป๋าดัน" ที่ทำให้มีวันนี้ นั่นก็คือ พี่เอสของเรานั่นเอง ถ้าเจ๊ไม่ช่วยปราง ปรางก็ไม่รู้ว่าเค้าจะเอ็นดูปรางอย่างนี้มั้ย เพราะเจ๊นะ รักเจ๊มากเลย  ขอบคุณอย่างที่สุด

       วันพรุ่งนี้คือวันพุธ ดีใจจังเลยเราจะได้เจอพี่เจี๊ยบแล้ว เราไม่รู้ว่าอีกหน่อยจะได้แวะไปช่วยพี่เจี๋ยบบ้างรึเปล่า แต่ว่าก็อยากไปอ่ะนะ คิดถึงป้าส่อง พี่ดอน โมตโต้ ที่ทำงานอยู่ในครัว ไปทีไรก็ทำของอร่อยๆให้กินทุกที อยากกิน fried banana with coconut iced cream ฝีมือทอดกล้วยพี่ดอน อร่อยมากๆๆ ขนาดว่าเราไมชอบกินกล้วยหอม เรายังกินซะเกลี้ยงเลยแหละ

      วันนี้งานก็เบาๆ ไม่มีไรมากเลย เราอยากเรียนรู้งานมากกว่านี้แต่ว่าก็คงต้องเก็บประสบการณ์ไปเรื่อยแหละเนอะ ต่อให้เค้าสอนตอนนี้ แต่เราไม่ได้ใช้งาน มันก็ลืมอยู่ดีแหละ 555 I'm so sorry , Stacy and Miki. I did alot of mistakes. one day, I will be good helper for you!!

      ดีนะ ทุกๆคน เราได้ปิดทำการไปพักนึง และกลับมาพร้อมกับสเปซใหม่แต่ใช้ชื่อเดิมอีกครั้ง ไม่มีอะไรหรอกก็แค่อยากจเขียนเล่านั้นเล่านี่ให้ทุกๆคนได้อ่าน เพราะตอนนี้เราอยู่ในที่ๆแปลกใหม่ ดังนั้นการได้เขียนเล่าประสบการณ์ที่ซานฟราน คงจะทำให้เพลิดเพลินเจริญหัวใจ และยังถือว่าได้ connecting people กับทุกๆคนไปด้วยในตัว ;) 

      วันที่21-22 june เป็นงานเกย์ระดับโลก ที่จัดขึ้นในซานฟรานทุกปี แห่เดินขบวนรอบเมือง ดูจากในรูปก็คงจะรู้ว่าเค้ากิ้วก้าวกันขนาดไหน 

      ฝรั่งเค้าคอ่นข้างใจกว้างกับการยอมรับเพศที่สาม เราเห็นจนชินตาที่ผู้ชายจับมือกันเดินข้ามถนน ผู้หญิงสองคนจูบกันในร้านอาหาร โดยที่ไม่มีใครสนใจ(มึงอยากทำอะไร มึงก้ทำไปดิ) แม้ว่าจะยังไม่ถึงกับการให้ความคุ้มครองในแง่กฎหมาย  แต่แค่นี้ก็พอจะทำให้อยู่กันในสังคมได้อย่างมีความสุขแล้วล่ะเนอะ เราเห็นคู่เกย์ คู่เลสที่รับเด็กมาเลี้ยง บางทีก็อิจฉานะ เราเองก็เป็นอีกคนที่อยากจะมีครอบครัว มีลูกสาวน่ารัก มีแม่บ้านนิสัยดีอยู่กับเราไปตลอดชีวิตกับบ้านหนึ่งหลังเป็นของตัวเอง ฝันเฟื่องใช่มั้ยล่ะ? แต่ถามหน่อย...มีใครที่ไม่อยากมีครอบครัวบ้าง มีใครที่ไม่อยากจะมีคนที่อยู่กับเราได้ตลอดไป...

      วันเสาร์ที่21 เรากำลังมีเรื่องทุกข์ใจอย่างหนัก นอนไม่หลับทั้งคืน ก้เลยตัดสินใจไปเดินเล่นผ่านถนนสำคัญๆของซานฟราน  ไปนั่งกินสตาร์บัค มองออกไปข้างนอกร้าน รู้สึกได้เลยว่า ที่นี่คึกคักไปด้วยผู้คนหลากเพศจริงๆ คงมีนักท่องเที่ยวชาวเกย์เดินทางมาร่วมงานเยอะเชียวแหละ ทอมจูงมือ หอมแก้มแฟนเดินผ่านหน้าร้านสตาร์บัค กูอิจฉานะเนี่ย แฟนสวยอีกต่างหาก!!

       ย่านสำคัญของเมืองถูกปิด แล้วจัดซุ้มขึ้นขายของ หรือรณรงค์องค์กรชาวเกย์ของตัวเอง คล้ายๆงานกาชาดบ้านเรานั่นแหละ  จะบอกว่าเกย์ที่นี่หล่อมาก พวกแกจะเชื่อมัย!! เรื่องชาวเกย์เล่ายังไงก็ไม่จบ เพราะมันมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเยอะแยะไปหมด แล้วเด๋วจะกลับมาเล่าต่อนะเพื่อนๆทุกคน ดูภาพไปพลางๆก่อนละกัน บายค้าบบ